Tanie hostele Przewodniki i mapy Konsulaty Przelewy Wakacje O kraju Kontakt 
|
Kolumbia - informacje |
|
Pogoda w Kolumbii Temperatura: 14°C Wilgotność: 94% Ciśnienie: 1026hPa (Rising) Widzialność: Scattered Clouds Wiatr: Variable 4km/h wunderground.com |
|
|
|
Polecamy |
Kolumbia, państwo położone w północno-zachodniej części Ameryki Południowej, posiada dostęp zarówno do Oceanu Spokojnego, jak i Oceanu Atlantyckiego (przez Morze Karaibskie). Graniczy z Panamą, Ekwadorem, Peru, Brazylią i Wenezuelą. Powierzchnia 1,1 mln km2.
Stolica: Bogota. Język urzędowy: hiszpański. Jednostka monetarna 1 peso
kolumbijskie = 100 centavos.
Ludność: 41 662 073 mieszkańców (2003). Średnia gęstość zaludnienia: 37,9
osób/km2. Przyrost naturalny: 1,6% (2002). Analfabetyzm sięga 9%. Skład
etniczny: Metysi (58%), biali (20%), Mulaci (14%), Murzyni (4%), Zambo
(mieszańcy Murzynów i Indian, 3%), Indianie (1%).
Wschodnią część kraju zajmuje fragment Niziny Amazonki i Orinoko, zachodnią
zaś pasmo Andów Kolumbijskich rozciętych z północy na południe dolinami
rzek Magdalena i Cauca. Najwyższy szczyt Pico Cristóbal Colón (5800 m
n.p.m.).
Klimat w górach i na wyżynie umiarkowany (lasy, stepy), na Nizinie Orinoko gorący i suchy (sawanna), poza tym wilgotny i gorący (puszcza równikowa).
Kolumbia jest krajem rolniczym. Na nizinach uprawia się bananowce, maniok, na wyżynach kukurydzę, ziemniaki, warzywa, rośliny strączkowe, kawę. Ważnym bogactwem są lasy. Występują bogate złoża ropy naftowej i gazu ziemnego oraz złota i platyny, węgla kamiennego i rud metali.
Kolumbia jest największym producentem szmaragdów, a także największym w Ameryce Południowej nielegalnym producentem kokainy i marihuany.
Zgodnie z konstytucją z 1991 roku Kolumbia jest republiką prezydencką. Głową państwa i zarazem szefem rządu jest prezydent, jest on wybierany w wyborach powszechnych raz na 4 lata. Ciałem ustawodawczym jest dwuizbowy Kongres Narodowy (Izba Reprezentantów i Senat), a władzą wykonawczą jest prezydent i odpowiedzialny przed nim rząd.
Przynależność do organizacji międzynarodowych: ONZ, ALADI, OPA, SELA, Mercosur i do Paktu Andyjskiego
Podział administracyjny: 32 departamenty (departamentos) i dystrykt stołeczny.
Zamieszkane od kilku tysięcy lat przez Indian (m.in. plemiona Czibcza i Araukanie) tereny dzisiejszej Kolumbii, odkrył dla Europejczyków hiszpański żeglarz Alonso de Hojeda w 1499 roku. W następnym stuleciu tereny te zostały podbite przez Hiszpanów (początek podboju - 1525) i weszły w skład wicekrólestwa Peru, a od roku 1717 w skład wicekrólestwa Nowej Granady (razem z Ekwadorem i Wenezuelą).
W roku 1810 wybuchło powstanie przeciwko hiszpańskiej władzy kolonialnej. Powstańcy zdołali nawet 20 lipca (dzień święta narodowego) usunąć wicekróla, ale ostatecznie wojska królestwa zdołały ponownie przejąć władzę. Jednak w roku 1819 kraj został zdobyty przez walczące z Hiszpanami wojska Simóna Bolívara. Razem z Wenezuelą Kolumbia utworzyła federację Wielkiej Kolumbii, którą z czasem zasiliły Panama (1821) oraz Ekwador (1822). Federacyjne państwo przetrwało do roku 1830. Po rozpadzie Wielkiej Kolumbii powstało, na obszarze z grubsza odpowiadającemu dzisiejszej Kolumbii, państwo Nowa Grenada. Przez znaczną część dziewiętnastego stulecia sytuacja wewnętrzna nie była stabilna. Lata 1831-1840 były zdominowane przez konflikt graniczny z Ekwadorem. Konstytucją z roku 1858 utworzono konfederację Granadina, którą w 1861 przekształcono w Stany Zjednoczone Nowej Granady, a dwa lata później w Stany Zjednoczone Kolumbii. W roku 1885 w wyniku antyfederalistycznej rewolucji kraj przekształcono w republikę Kolumbii. Trwające dziesiątki lat zatargi między liberałami (promowali federalizm i rozdział Kościoła od państwa) a konserwatystami (optowali za centralizacją i silną pozycją Kościoła) wywołały ostatecznie tzw. wojnę 1000 dni (1899-1902), która skończyła się zwycięstwem konserwatystów, ale za cenę około 100 tysięcy zabitych mieszkańców Kolumbii.
W latach 90. do wojny dołączyły prawicowe oddziały paramilitarne - AUC, które zajęły się zwalczaniem lewiowej partyzantki. Klęskę karteli wykorzystały w połowie lat 90. partyzantki wszelkich barw, stając się głównymi producentami narkotyków w regionie. Wprowadzone pod koniec lat 90. przez rządzącego od 1998 roku prezydenta Andresa Pastrana Arango zawieszenie broni okazało się niewypałem, a przydzielenie FARC w geście dobrej woli własnej strefy wzmocniło jedynie tą organizację. Negocjacje w latach 2000 i 2001 nie przyniosły żadnych pozytywnych efektów. W 2002 roku władze Kolumbii zaostrzyły walkę z uprawami koki, korzystając z silnego wsparcia (broń, pieniądze, instruktorzy) USA.
W trwającej od 35 lat wojnie domowej zginęło co najmniej 32 tysiące ludzi. Od wielu lat Kolumbia jest w czołówce państw o największej liczbie zabójstw i porwań, a tysiące wykształconych i zamożnych ludzi uciekają z kraju (głównie do USA). Kraj ten cały czas pozostaje głównym producentem kokainy.
źródło: Wikipedia
Zobacz również inne publikacje:
Nie ma jeszcze komentarzy.
